هوندا پاسپورت ۱۳۰۰ اسب بخاری؛ هیولای هیبریدی صحرا

دیدن یک شاسی‌بلند خانوادگی آرام در قامت یک هیولای بیابان‌نورد ۱۳۰۰ اسب بخاری، دقیقاً از آن اتفاقاتی است که مرز بین مهندسی مسابقه‌ای و خودروهای روزمره را به هیجان‌انگیزترین شکل ممکن محو می‌کند. علاقه‌مندان به دنیای آفرود و موتوراسپرت سال‌هاست که پیروزی در رقابت‌های دشوار بیابانی مانند باجا ۱۰۰۰ (Baja 1000) را در انحصار موتورهای تنفس طبیعی هشت سیلندر با حجم‌های سرسام‌آور ۹ لیتری می‌دانند. حالا هوندا آمده تا با بازتعریف نام کراس‌اوور شناخته‌شده‌اش یعنی هوندا پاسپورت (Honda Passport) و تزریق فناوری پیشرفته هیبریدی، قواعد بازی را در خشن‌ترین پیست‌های خاکی دنیا تغییر دهد.

این خودرو که پاسپورت باجا اسپک (Passport Baja Spec) نام دارد، توسط بخش مسابقه‌ای آمریکای شمالی هوندا (HRC US) و با همکاری تیم نام‌آشنای میسون موتوراسپرتز (Mason Motorsports) طراحی شده است. هدف از ساخت این غول بیابانی، حضور در بالاترین رده مسابقات بیابانی یعنی کلاس تروفی تراک (Trophy Truck) در قهرمانی جهانی SCORE است؛ کلاسی که تاکنون پای هیچ خودروی هیبریدی به آن باز نشده بود.

قلب تپنده لمانز در کالبد تروفی تراک هوندا پاسپورت

شاید تعجب کنید اما زیر پوسته فیبر کربنی این هیولا، خبری از موتور حجیم V8 نیست. هوندا تصمیم گرفته مسیری کاملاً متضاد با سنت دیرینه مسابقات کویری آمریکا را پیش بگیرد. در مرکز شاسی این غول بیابانی، یک پیشرانه ۲.۴ لیتری شش سیلندر خورجینی مجهز به دو توربوشارژر جا خوش کرده است. این موتور آلومینیومی در حقیقت نسخه ارتقایافته پیشرانه‌ای است که در خودروی مسابقه‌ای استقامتی آکورا ARX-06 در رقابت‌های دیتونا و سبرینگ امتحان پس داده و افتخارات متعددی به دست آورده است.

مهندسان هوندا برای جبران حجم موتور و دستیابی به قدرتی فراتر از تصور، این پیشرانه کم‌حجم را با یک سامانه کمکی الکتریکی ۸۰۰ ولتی ترکیب کرده‌اند. خروجی نهایی این ترکیب مهندسی، رقمی بیش از ۱۳۰۰ اسب بخار قدرت است! مقایسه یک موتور ۲.۴ لیتری هیبریدی با غول‌های ۹ لیتری رقبا نشان می‌دهد که ژاپنی‌ها چقدر به بازدهی حرارتی و دانسیته توان پیشرانه‌های مدرن اطمینان دارند. اگرچه قدرت بالا روی کاغذ جذاب است، اما دوام آوردن قطعات ظریف الکترونیکی در کویرهای سوزان و پر از تکان‌های شدید، چالش اصلی این پیشرانه خواهد بود.

بسته‌های باتری این سامانه از سلول‌های کیسه‌ای با الهام از باتری‌های فرمول یک ساخته شده‌اند و درون یک محفظه مستحکم فیبر کربنی قرار دارند. تمام مراحل مونتاژ و آزمایش این باتری‌ها در اتاق‌های تمیز و فوق‌پیشرفته آزمایشگاه کالیفرنیای جنوبی هوندا انجام گرفته است؛ محیطی استریل و آرام که زمین تا آسمان با شن و خاک و گرمای ۴۵ درجه باجا تفاوت دارد.

انتقال قدرت و سیستم تعلیق مسابقه‌ای در هوندا پاسپورت

مهار کردن ۱۳۰۰ اسب بخار روی سطوح ناهموار و تپه‌های شنی، بدون یک سیستم تعلیق و گیربکس کارآمد غیرممکن است. وظیفه مدیریت این نیروی عظیم بر عهده جعبه‌دنده پنج سرعته دومحوره میسوماتیک (Masomatic) گذاشته شده که دقیقاً جلوی پیشرانه نصب شده است. این سیستم انتقال قدرت چهارچرخ محرک، گشتاور را از طریق میل‌گاردان‌های دوگانه به چرخ‌های عقب می‌فرستد و با حذف آرایش سنتی کرانویل و پینیون، فضای بیشتری زیر کف خودرو فراهم می‌کند تا زوایای چرخ‌ها در شرایط پرش و فرود کاملاً قابل تنظیم بماند.

در محور جلو نیز استفاده از چرخ‌دنده‌های پورتال در توپی چرخ‌ها، ارتفاع خالص از زمین را به بالاترین حد ممکن رسانده است. اینجا دیگر خبری از فشردن یک کلید ساده حالت ماسه در یک کراس‌اوور شهری نیست؛ همه‌چیز برای بقا در سرعت‌های فراتر از ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت روی تخته‌سنگ‌ها طراحی شده است. سیستم تعلیق خودرو در هر گوشه از دو کمک‌فنر بسیار قدرتمند فاکس (FOX Racing) بهره می‌برد و تایرهای غول‌پیکر تویو وظیفه چنگ زدن به خاک را بر عهده دارند.

شاسی این تروفی تراک از نسل دوم شاسی‌های لوله‌ای میسون موتوراسپرتز الگوبرداری شده، اما بخش عقبی آن توسط HRC بازطراحی شده تا باتری‌ها، اینورترها و پیشرانه میانی به خوبی در آن بنشینند. باک ایمنی از جنس کولار و فیبر کربن با ظرفیت حدود ۵۵۰ لیتر (۱۴۵ گالن) درست در مرکز کابین جاسازی شده تا تخلیه سوخت در طول مسابقه، تعادل وزنی خودرو را بر هم نزند.

هوش مصنوعی و آیرودینامیک؛ برگ برنده ژاپنی‌ها در خاک مکزیک

آنچه این نسخه ویژه از هوندا پاسپورت را از تمامی رقبایش در تاریخ مسابقات صحرایی متمایز می‌کند، هوش مصنوعی و مغز متفکر نرم‌افزاری آن است. سیستم ترمز سیمی دو محوره، کنترل هرزگردی تطبیق‌پذیر و سامانه هوشمند توزیع توان به راننده این امکان را می‌دهند تا به دقیق‌ترین شکل ممکن از شتاب موتورهای برقی در خروج از پیچ‌های شنی استفاده کند. نرم‌افزار اختصاصی HRC دائماً رفتار سیستم تعلیق، وضعیت پیست و میزان شارژ باتری را رصد می‌کند تا خودرو همیشه در بهینه‌ترین وضعیت حرکتی بماند.

بدنه فیبر کربنی خودرو صرفاً برای زیبایی تهاجمی ساخته نشده است. مهندسان آیرودینامیک با تحلیل جریان سیالات، کانال‌های عمیقی پشت گلگیرهای جلو تعبیه کرده‌اند که هوا را به سمت رادیاتورهای بزرگ در انتهای اتاق هدایت می‌کنند. حتی لوله‌های اگزوز خودرو که از پشت سقف خارج می‌شوند، تیغه‌های آیرودینامیکی ویژه‌ای دارند تا جریان گردابه‌ای باد را مهار کنند و خنک‌کاری موتور را در سرعت‌های بالا بهبود ببخشند.

راننده سرشناس و مسیر سخت تا خط پایان

برنامه‌ریزی هوندا برای ورود رسمی به مسابقات، سال ۲۰۲۷ و از آوردگاه باجا ۵۰۰ آغاز خواهد شد. پشت فرمان این پروژه جاه‌طلبانه، برایس منزیس (Bryce Menzies) راننده مطرح آمریکایی و قهرمان دو دوره باجا ۱۰۰۰ خواهد نشست. هوندا پیش از این سابقه درخشانی در مسابقات موتوراسپرت صحرایی با موتورسیکلت‌هایش داشته و ۲۲ قهرمانی باجا ۱۰۰۰ را در کارنامه ثبت کرده است، اما ورود به رده اصلی خودروهای چهارچرخ و جنگیدن برای قهرمانی کلی، داستانی کاملاً متفاوت است.

آیا این هیولای های‌تک می‌تواند در برابر بیابان‌های خشن دوام بیاورد و قدرت فناوری هیبریدی را به رخ بکشد؟ شن‌های مکزیک هیچ رحمی به فناوری‌های پیچیده ندارند، اما جاه‌طلبی هوندا و شجاعت تغییر قواعد، این مسابقه را از همین حالا به یکی از جذاب‌ترین دوئل‌های مهندسی قرن تبدیل کرده است.