اکثر محصولات خاکی آمریکا تحت برندهای غیر آمریکایی به بازار عرضه میشوند
در سالهایی که موضوع «ساخت آمریکا» به یکی از محورهای اصلی سیاستهای صنعتی این کشور تبدیل شده، بازار خودرو بیش از هر زمان دیگری تحت بررسی قرار گرفته است.
از یک سو، دولتها با استفاده از ابزارهایی نظیر تعرفه و مشوقهای تولید داخلی، در تلاشند تا زنجیره تأمین را در داخل مرزها تقویت کنند؛ و از سوی دیگر، مصرفکنندگان نیز به این پرسش توجه بیشتری دارند که خودرویی که خریداری میکنند، واقعاً تا چه اندازه آمریکایی است.
اما پاسخ به این پرسش، برخلاف آنچه که به نظر میرسد، ساده نیست و گاهی اوقات نتایج بررسیها تصویری کاملاً متفاوت از برداشتهای رایج ارائه میدهد.
در چنین شرایطی، مطالعه جدیدی که بر پایه صدها مدل بازار انجام شده، بار دیگر نشان میدهد که مرز میان «خودرو آمریکایی» و «خودرو ساخت آمریکا» تا چه اندازه مبهم شده است.
بسیاری از محصولاتی که در ذهن خریداران بهعنوان خودروهای کاملاً آمریکایی شناخته میشوند، در واقع وابستگی زیادی به تولید خارج از کشور دارند؛ در مقابل، برخی مدلهایی که با نشانهای غیرآمریکایی عرضه میشوند، سهم قابلتوجهی از تولید و قطعات خود را در خاک ایالاتمتحده و کانادا تأمین میکنند.
این تغییرات، نهتنها نگاه سنتی به برندها را به چالش میکشد، بلکه نشان میدهد که صنعت خودرو امروز شبکهای پیچیده از مونتاژ، تأمین قطعات و نیروی کار است که نمیتوان آن را صرفاً با نام سازنده یا کشور مبدا توضیح داد.
در کنار این پیچیدگی، روندهای جدیدی نیز در حال شکلگیری هستند. برخی مدلها بهدلیل تغییر محل مونتاژ یا افزایش سهم قطعات داخلی، جهش قابلتوجهی در رتبهبندیها داشتهاند؛ درحالی که توقف تولید برخی خودروهای کمفروش، جایگاه برندهای دیگر را تغییر داده است.
حتی تأثیر تعرفهها نیز در این میان قابلمشاهده است و نشان میدهد که سیاستهای تجاری چگونه میتوانند ساختار تولید را دگرگون کنند. این مجموعه تحولات، تصویری تازه از صنعت خودرو آمریکا ارائه میدهد؛ تصویری که در آن پاسخ به پرسش «کدام خودرو واقعاً آمریکایی است؟» دیگر بهسادگی گذشته نیست و نیازمند بررسی دقیق دادههاست.
قلمرویی برای جولان ژاپنیها
مطالعه جدیدی که توسط «Cars.com» منتشر شده، تصویری متفاوت از خودروهای آمریکایی ارائه میدهد؛ تصویری که نشان میدهد تویوتا و هوندا در رتبههای بالا قرار گرفتهاند و حتی توانستهاند از جنرالموتورز، فورد و استلانتیس پیشی بگیرند.
طبق این گزارش، در میان ۲۰ خودرو برتر، ۱۲ مدل متعلق به خودروسازان غیرآمریکایی هستند. این یافته در دورهای که اهمیت تولید داخلی بهدلیل تعرفهها و جنگهای تجاری افزایش یافته، توجه زیادی را به خود جلب کرده است. در مجموع ۸۶ خودرو در فهرست امسال قرار گرفتهاند که از این میان ۱۴ مدل از تویوتا و ۱۳ مدل از هوندا هستند.
برای مقایسه، جنرالموتورز تنها ۱۳ جایگاه را به خود اختصاص داده و فورد ۹ جایگاه کسب کرده است؛ درحالی که استلانتیس با ۶ مدل در انتهای جدول قرار دارد؛ موضوعی که با توجه به اتکای این شرکت به تولید در کانادا و مکزیک چندان غافلگیرکننده نیست. این بخش از گزارش نشان میدهد که تصور عمومی درباره خودرو آمریکایی تا چه اندازه میتواند گمراهکننده باشد.
بسیاری از مدلهایی که با نشانهای غیرآمریکایی عرضه میشوند، سهم قابلتوجهی از تولید و قطعات خود را در خاک ایالاتمتحده تأمین میکنند؛ در مقابل، برخی برندهای آمریکایی بهدلیل جابهجایی خطوط تولید، جایگاه پایینتری در شاخص امسال دارند. این جابهجاییها، پیچیدگی زنجیره تأمین و مونتاژ در صنعت خودرو را برجسته میکند؛ صنعتی که دیگر نمیتوان آن را صرفاً بر اساس نام سازنده یا کشور مبدا دستهبندی کرد.
برقیهایی که احتمالا معادله را به هم بزنند
در صدر فهرست امسال، تسلا بدون هیچ شگفتی دو جایگاه نخست را به خود اختصاص داده است؛ مدل ۳ و مدل Y که هر دو در کارخانه فریمونت کالیفرنیا تولید میشوند، رتبههای اول و دوم را کسب کردهاند.
پس از آنها، دو محصول آمریکایی از جیب یعنی گلادیاتور و گرند چروکی در جایگاههای بعدی قرار گرفتهاند و ترکیب ابتدایی جدول را شکل میدهند. اما از این نقطه به بعد، روند بهطور محسوسی تغییر میکند. هفت جایگاه بعدی همگی به خودروسازان غیرآمریکایی تعلق دارد؛ موضوعی که بار دیگر نشان میدهد تولید داخلی الزاما به معنای برند آمریکایی نیست.
در این میان، هوندا ریجلاین و هوندا ادیسه که هر دو در آلاباما ساخته میشوند، بهترتیب در رتبههای پنجم و ششم قرار گرفتهاند. پس از آن، لکسوس TX 350 در جایگاه هفتم دیده میشود؛ مدلی که نشان میدهد برندهای لوکس ژاپنی نیز سهم قابلتوجهی از تولید خود را در خاک آمریکا انجام میدهند.
ردههای بعدی نیز همچنان در اختیار سازندگان آسیایی است. هوندا آکورد، آکورا MDX، هوندا پسپورت و تویوتا کمری بهترتیب در جایگاههای هشتم تا یازدهم قرار گرفتهاند. این بخش از جدول نشان میدهد که حضور گسترده برندهای ژاپنی در خطوط تولید آمریکا تا چه اندازه بر رتبهبندی «ساخت آمریکا» تأثیر گذاشته است؛ بهویژه در ایالتهایی مانند آلاباما، اوهایو و کنتاکی که طی دو دهه گذشته بهمراکز اصلی تولید خودروهای آسیایی تبدیل شدهاند.
این بخش از گزارش Cars.com بار دیگر تأکید میکند که درک عمومی از «خودرو آمریکایی» با واقعیتهای امروز صنعت خودرو فاصله دارد. برندهای غیرآمریکایی نهتنها در تولید داخلی سرمایهگذاری سنگینی کردهاند، بلکه در بسیاری موارد سهم بیشتری از مدلهای ساخت آمریکا را نسبت به خودروسازان سنتی آمریکایی بهخود اختصاص دادهاند.
