چرا خودروهای جدید از اگزوزهای تقلبی استفاده میکنند؟
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری موتورمگ، طراحی خودرو همواره عرصهای برای رقابت میان زیبایی و مهندسی بوده است. از یک سو، طراحان سعی دارند تا محصولی جذاب و دلنشین خلق کنند و از سوی دیگر، مهندسان ملزم به رعایت محدودیتهای فنی هستند. یکی از نقاطی که این تضاد به وضوح نمایان میشود، بخش عقب خودرو و بهویژه خروجی اگزوز است؛ قطعهای که در گذشته تنها یک لوله ساده به شمار میرفت، اما امروزه به عنصری پیچیده در طراحی خودرو تبدیل شده است.
طبق گزارش carbuzz، نمای جلو خودرو بیشترین توجه را در تبلیغات به خود جلب میکند، اما نمای عقب نیز نقش بسیار مهمی در تصمیمگیری خریداران ایفا میکند. مشتریان انتظار دارند که خودرو از هر زاویهای جذاب به نظر برسد و این موضوع باعث شده تا طراحی عقب به یکی از حساسترین بخشها تبدیل شود.
برای دستیابی به این هدف، خودروسازان از عناصر بصری متنوعی مانند چراغهای کشیده و دیفیوزرهای اسپرت بهره میبرند. در این میان، خروجیهای اگزوز نمایشی به ابزاری برای القای حس قدرت و لوکس بودن تبدیل شدهاند، حتی اگر عملکرد واقعی نداشته باشند.
اگزوز؛ مزاحم قدیمی دنیای طراحی
طراحان خودرو برای سالها با یک چالش همیشگی مواجه بودند: لوله اگزوز. این قطعه مکانیکی که باید در پایین سپر عقب قرار میگرفت، اغلب با خطوط تمیز و طراحیهای مدرن همخوانی نداشت. در حالی که مهندسان آن را یک ضرورت میدانستند، طراحان به دنبال راهی بودند تا این عنصر ناخوشایند را پنهان یا زیباتر کنند.
نتیجه این کشمکش، ظهور سراگزوزهای تزئینی بود؛ راهحلی که به طراحان اجازه میداد تا ظاهر خودرو را کنترل کنند، بدون اینکه درگیر محدودیتهای فنی لولهکشی واقعی شوند.
سراگزوزهای تزئینی؛ نماد قدرت یا فقط ظاهر؟
سراگزوزهای کرومی با دهانه بزرگ زمانی یادآور موتور V۸ عضلانی بودند. لولههای دوقلو نشان میدادند که شما قطعا چیزی جدیتر از حد معمول زیر کاپوت دارید. اگر چهار خروجی در عقب میدیدید، میفهمیدید که این احتمالاً یک مدل پرچمدار است. با گذشت زمان، همین ماجرا طراحان را به این فکر انداخت که چرا با یک طراحی غیرواقعی، این حس قدرت را به خودروهای عادی دیگر نیاوریم؟
بسیاری از طراحان دست خود را رو نمیکردند، اما مرسدس بنز با معرفی مدل ۲۰۱۸ CLS نشان داد که قرار است با خروجیهای اگزوز به عنوان ابزاری ظاهری برای القای حس قدرت رفتار کند.
دهه ۲۰۱۰ به دوران اوج مد سراگزوز تبدیل شد. بسیاری از سدانها و شاسیبلندهای معمولی دارای فرمهای خروجی تزئینی، قابهای کرومی یا سراگزوزهای ادغامشده در سپر بودند. در این دوران، سراگزوزهای تزئینی تقریباً از خود سیستم اگزوز مهمتر شدند. شرکتها ابایی نداشتند که اگر احساس میکردند این نوع تصویرسازی ارزش تجاری دارد، سراگزوز را از بقیه سیستم جدا کنند.
دلایل فنی؛ فراتر از زیبایی
هرچند که بسیاری از ماشینبازها مخالف استفاده از اگزوزهای فیک بودند و هستند، اما طرف مقابل هم دلایل خود را دارد. صرفنظر از ظاهر، دلایل عملی برای انتخاب سراگزوزهای تزئینی توسط سازندگان وجود دارد. یکی از آنها مربوط به دوده است؛ زیرا موتورهای بنزینی با پاشش مستقیم (Direct Injection)، ذرات معلقی تولید میکنند که میتواند لولههای اگزوز را سیاه کند و مشکلی بزرگتر برای طراحان حساس ایجاد نماید. یک خروجی تزئینی تمیز باقی میماند، در حالی که یک لوله مخفی رو به پایین مانع از کثیف شدن نمای عقب خودرو میشود.
در همین حال، گرما عامل اصلی دیگری در تعیین موقعیت اگزوز واقعی بود. کل سیستم چنان داغ میشود که لولهها میتوانند منبسط شده و در جای خود حرکت کنند، که این موضوع هنگام اتصال به یک شیء ثابت در عقب چالشبرانگیز است. همچنین قرار دادن یک لوله فلزی داغ در نزدیکی تزئینات پلاستیکی که معمولاً بخش عقب خودرو را زینت میدهند، دشوار بود، زیرا آن تزئینات ممکن بود تغییر شکل دهند.
به تدریج، گرما دیگر فقط یک مشکل زیباییشناختی نبود، چرا که سپرهای عقب اکنون دارای سنسورها، عناصر روشنایی، ساختارهای ضربهگیر و فرمهای قالبگیریشده پیچیده بودند. قطعاً با در نظر گرفتن قطعات یدکی گرانقیمت، میخواهید از خطر آسیب ناشی از گرمای بیش از حد جلوگیری کنید.
برخی سازندگان هم لولههای اگزوز واقعی را کمی عقبتر از خروجی نمایشی قطع میکردند تا در صورت برخورد جزئی از عقب، به سیستم اگزوز آسیبی نرسد. برخی مقررات در بازارهای کشورها هم ممکن است تعیین کنند که اگزوز تا چه حد میتواند از سپر فراتر رود. بنابراین، اگر لوله عقبتر از خود سپر متوقف شود، طراحان میتوانند آن نگرانی را از معادله حذف کنند. تمام این دلایل توضیح میدهند که چرا سازندگان شروع به پنهان کردن سختافزار واقعی اگزوز کردند.
بازگشت به اصالت؛ پایان یک ترند؟
در سالهای اخیر، بسیاری از خریداران نسبت به سراگزوزهای تزئینی دیدگاه منفی پیدا کردهاند. آنها این طراحی را نوعی ظاهر سازی میدانند که با واقعیت فنی همخوانی ندارد. همین موضوع باعث شده تا برخی خودروسازان به سمت شفافیت بیشتر و استفاده از اگزوزهای واقعی بازگردند.
آئودی شاید بیشترین نزدیکی را با داستان سراگزوزهای تزئینی داشته باشد؛ چرا که خروجیهای تزئینی یا مخفی را به برخی از مدلهای احتراقی مختلف خود اضافه کرده است. اما در سال ۲۰۲۴، این شرکت اعلام کرد که خودروهای احتراقی اکنون دارای لولههای اگزوز گرم و قدرتمند خواهند بود که ظاهراً پاسخی به بازخوردهای مشتریان است.
به نظر میرسد که بیامو نیز همین مسیر را دنبال میکند؛ مدیر طراحی این شرکت گفته که سراگزوزهای قابل رویت در مدلهای M این شرکت باقی خواهند ماند و واقعی خواهند بود. همه اینها نشان میدهد که «اصالت» اکنون در حال تبدیل شدن به یک امتیاز بزرگ است.
در حالی که بیامو و آئودی ممکن است رویکرد خاص خود را به این چالش داشته باشند، اما بسیاری از خودروهای دیگر همچنان دارای قابهای تزئینی و لولههای پنهان پشت تزئینات قابل مشاهده هستند. با اینکه رویکرد دقیق ممکن است از مدلی به مدل دیگر متفاوت باشد، اما اگر خم شوید و زیر خودرو را نگاه کنید، به راحتی میتوانید مقصران را شناسایی کنید.
شاید کنایهآمیز باشد که مصالحه بر سر سراگزوزهای تزئینی در نهایت به دلیل اعتراض خریداران، ارزش واقعی خود را از دست داد. مصرفکنندگان به تدریج متوجه این توهم شدند و وقتی این اتفاق افتاد، خودِ آن توهم دیگر اعتباری اضافه نمیکرد. این امر صنعت را برانگیخت تا از آن دوران تظاهر فاصله بگیرد.
برداشت بزرگتر این نیست که خودروها سراگزوزهای تزئینی دارند چون طراحان فریبکار هستند؛ چرا که پاسخ بسیار پیچیدهتر است. خودروسازی مدرن شرکتها را ملزم میکند تا به طور همزمان به قدرت، تمیزی و دقت بپردازند و بنابراین یک خروجی تزئینی میتواند در هر سه زمینه، بسیار آسانتر از یک لوله سنتی نمایان، ایفای نقش کند.
۵۸۳۲۲
