چشم‌انداز آینده ویلیامز پس از نتایج متناقض در باکو
نهایتاً ویلیامز در مسابقات باکو موفق شد تا به مرحله Q3 برسد، اما این موفقیت با چالش‌هایی همراه بود. کارلوس ساینز به دلیل جریمه‌ای که داشت، نتوانست از خط آغاز مسابقه در جایگاه نهم شروع کند و به رتبه 14 سقوط کرد. با این حال، ویلیامز برای اولین بار از زمان مسابقات موناكو امتیاز کسب کرد، هرچند که الکس آلبون در این مسابقه تصادف کرد.
باکو یکی از مراحل مهم ویلیامز بود که به یک ارتقاء اساسی در FW48 دست پیدا کرد. تیم ویلیامز یک شاسی جدید و اجزای آیرودینامیکی تازه‌کار را به میدان آورد که به نظر می‌رسید به بهبود عملکرد خودرو کمک کند. در تمرین دوم، سرعت خودرو امیدوارکننده به نظر می‌رسید و این تیم توانست به رقابت با تیم‌های میانه جدول مانند هااس و ریسینگ بولز نزدیک شود.
تیم‌مدیر ویلیامز، جیمز ووولز، پس از کسب یک امتیاز گفت: “ما تلاش زیادی برای این به‌روزرسانی انجام دادیم و خوب است که این امتیاز را کسب کردیم.” او همچنین اشاره کرد که عملکرد در دور اول مسابقه به اندازه کافی قوی نبود و نیاز به بررسی دارد.
آلبون نیز در این باره گفت: “فکر می‌کنم این دقیقاً همان مرحله‌ای است که انتظارش را داشتیم. شاید انتظار نداشتیم به Q3 برسیم، اما این ما را در رقابت‌های میانه قرار داد.” ساینز نیز در اظهار نظری گفت: “احساس اولیه ما این است که خودرو کمی سریع‌تر شده است، اما هنوز فاصله زیادی داریم و به نظر می‌رسد که باید بیشتر تلاش کنیم.”
با این حال، باکو یک پیست واقعی برای ویلیامز به حساب می‌آید و این در حالی است که پیست‌های دیگر مانند سپانگ و سنگاپور تمرکز بیشتری بر روی آیرودینامیک دارند. بنابراین، کسب یک امتیاز و یک DNF در باکو به نوعی نشان‌دهنده نیمه‌ای از یک فرصت از دست رفته است. آلبون در این مورد گفت: “این پیست حتی بدون به‌روزرسانی هم به نفع ما بود. پیست مالزی نشان‌دهنده واقعی توانایی ما در یک پیست با تمرکز بیشتر بر روی آیرودینامیک خواهد بود.”
