اولین تجربه رانندگی با «آریا» در دل ترافیک شهری
در چنین شرایطی، توسعه محصولات جدید برای خودروسازان داخلی دیگر نمیتواند تنها به تغییر ظاهری یک محصول موجود یا افزودن چند تجهیزات رفاهی محدود شود. محصول جدید باید بتواند در مجموعهای از شاخصهای فنی و اقتصادی، توجیه منطقی برای حضور در بازار ارائه دهد.
آریا را میتوان در این راستا مورد بررسی قرار داد؛ محصولی که سایپا آن را بهعنوان نخستین کراساوور ملی خود معرفی کرده و بر اساس مگاپلتفرم اسپی۱۰۰ توسعه یافته است؛ همان پلتفرمی که پیشتر در شاهین به کار رفته است. در توصیف ریشههای این معماری، به استفاده از برخی ایدههای مهندسی مرتبط با نسلهای قبلی تویوتا یاریس نیز اشاره شده است؛ اما نکته حائز اهمیت، میزان توسعه و بومیسازی این معماری در فرآیند تبدیل آن به محصولی با کاربری متفاوت است.
آریا از نظر ابعادی و جایگاه بازار در محدوده کراساوورهای کامپکت قرار میگیرد؛ اما در معماری بدنه و مفهوم طراحی، نشانههایی از رویکرد «کراسکانتری» مشاهده میشود؛ به این معنا که خودرویی با ساختار هاچبک یا شهری که با افزایش ارتفاع، استفاده از قطعات محافظ پلاستیکی در پیرامون بدنه و افزودن باربند سقف، به ظاهری شبیه کراساوور دست یافته است. بنابراین، ارزیابی آریا باید میان کراساوور بودن از منظر بازار و ماهیت فنی معماری آن تفکیک شود.
مهمترین بخش فنی آریا، پیشرانه ۲ لیتری تنفسطبیعی با کد «امان۲۰» است؛ موتوری که از فناوری میتسوبیشی بهره میبرد و حداکثر توان آن ۱۳۷ اسببخار و بیشینه گشتاور آن ۱۹۳ نیوتونمتر اعلام شده است.
انتخاب یک موتور تنفسطبیعی دو لیتری در دورهای که بخش قابل توجهی از خودروسازان جهانی به سمت موتورهای کوچکتر مجهز به پرخوران حرکت کردهاند، در نگاه نخست شاید محافظهکارانه بهنظر برسد، اما برای بازار ایران میتوان برای آن منطق فنی مشخصی تعریف کرد.
پیشرانههای تنفسطبیعی به دلیل نبود سامانه پرخوران، از نظر ساختار حرارتی و مکانیکی درگیر پیچیدگیهای کمتری هستند و حساسیت آنها نسبت به کیفیت سوخت نیز معمولاً پایینتر از بسیاری از موتورهای کوچک توربوشارژ است. این ویژگی برای بازاری که کیفیت و عدد اکتان سوخت همواره یکی از دغدغههای مصرفکنندگان بوده، اهمیت دارد.
این پیشرانه به سامانه تغییر زمانبندی سوپاپها مجهز است و استاندارد آلایندگی یورو ۵ را پوشش میدهد. توان ۱۳۷ اسببخار برای یک کراساوور کامپکت، عددی است که باید در کنار وزن خودرو، ضرایب انتقال قدرت و منحنی گشتاور ارزیابی شود و صرفاً مقایسه عدد قدرت موتور با رقبا نمیتواند تصویری کامل از عملکرد خودرو ارائه دهد.
توان تولیدی موتور از طریق یک جعبهدنده ۶ سرعته خودکار با قابلیت تعویض دستی به محور جلو منتقل میشود. در خودروهای شهری، کیفیت کالیبراسیون موتور و جعبهدنده گاهی حتی از افزایش چند واحدی قدرت موتور نیز اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا راننده بخش عمده زمان استفاده از خودرو را در شرایطی سپری میکند که واکنش پدال گاز، سرعت تعویض دنده و نحوه انتقال گشتاور تعیینکننده کیفیت تجربه رانندگی است. مصرف سوخت اعلامشده برای آریا ۷.۵ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر است و باک ۴۷ لیتری نیز ظرفیت مناسبی برای استفاده شهری و بینشهری فراهم میکند.
در محور جلو از سامانه تعلیق مکفرسون و در محور عقب از تیر پیچشی یکپارچه استفاده شده است. تیر پیچشی یکی از راهکارهای اقتصادی و کمپیچیدگی در طراحی محور عقب خودروهای دیفرانسیلجلو محسوب میشود و مزیت مهم آن، اشغال فضای کمتر، هزینه ساخت پایینتر و سادگی تعمیر و نگهداری است.
در مقابل، این معماری از نظر استقلال عملکرد چرخهای عقب و قابلیت کنترل حرکات بدنه، ظرفیت یک سامانه چنداتصالی را ندارد. بنابراین، انتخاب تیر پیچشی را باید در چارچوب فلسفه اقتصادی خودرو و جایگاه آن در بازار ارزیابی کرد.
آریا از نظر طراحی تلاش کرده خود را از شاهین متمایز کند؛ هرچند در نمای جلو همچنان DNA طراحی این سدان قابل تشخیص است. استفاده از نوار تزئینی کرومی در بخش زیر سپر و چراغهای روشنایی روز، چهرهای نزدیک به خانواده محصولات سایپا ایجاد کرده است.
اما در نمای جانبی، تفاوتها بیشتر آشکار میشود. رینگهای آلومینیومی ۱۷ اینچی مشکی، کالیپرهای نارنجی و لاستیکهای ۲۰۵/۵۰ آر ۱۷ ترکیبی هستند که ظاهر خودرو را اسپرتتر کردهاند. افزایش حدود سه سانتیمتری ارتفاع نسبت به شاهین نیز در کنار فلاپهای بدنه و فرم کلی خودرو، به شکلگیری شخصیت کراساووری آن کمک کرده است.
در قسمت عقب، چراغهای بزرگ با گرافیک هماهنگ با بخش جلو، آنتن کوسهای، احجام برجسته در صندوق و جزئیاتی مانند چراغ خوشامدگویی و بدرقه، تلاش سایپا برای ارائه تصویری مدرنتر را نشان میدهد.
اما شاید مهمترین تغییر آریا نسبت به برخی محصولات قدیمیتر سایپا را بتوان در کابین مشاهده کرد. نمایشگر یکپارچه، فرمان دیکات، تریم نرم داشبورد، استفاده از پوشش چرمی و نورپردازی داخلی، فضای کابین را به سطحی متفاوت از گذشته رسانده است. صندلی راننده با تنظیم برقی ۶ حالته، گرمکن صندلیهای جلو، شارژ بیسیم تلفنهمراه، تهویهمطبوع خودکار، ورود بدون کلید، استارت دکمهای، کروزکنترل و محدودکننده سرعت، بخشی از تجهیزاتی هستند که نشان میدهند آریا تلاش دارد با انتظارات مشتری امروز هماهنگ شود. ترمز پارک برقی، سامانه نگهدارنده خودرو، نمایشگرهای کابین، آینههای تاشوی برقی مجهز بهگرمکن و سانروف نیز در همین چارچوب قرار میگیرند.
در بخش ایمنی، آریا مجموعهای از سامانههای پایه و پیشرفتهتر را ارائه میکند. کنترل پایداری، ترمز ضدقفل، سامانه توزیع نیروی ترمز، کنترل کشش، کمک به شروع حرکت در سربالایی و کنترل حرکت در سراشیبی، مجموعهای هستند که کنترل خودرو را در شرایط مختلف بهبود میدهند. سامانه تشخیص نقطه کور نیز از جمله تجهیزاتی است که در رانندگی شهری اهمیت ویژهای دارد. این سامانه میتواند هنگام تغییر مسیر، راننده را نسبت به حضور خودرو در محدودهای که در آینهها بهراحتی قابل مشاهده نیست، آگاه کند. کیسههای هوای جلو، کمربندهای پیشکشنده، سامانه هشدار نبستن کمربند، سامانه ضدسرقت، دوربین عقب، حسگر پارک، سامانه پایش فشار باد تایر و جایگاه نصب صندلی کودک نیز مجموعهتجهیزات ایمنی خودرو را تکمیل میکنند. در شرایطی که سهم خطای انسانی در تصادفات کشور همچنان قابل توجه است، حرکت خودروهای داخلی به سمت تجهیز به سامانههای کمکراننده باید جدیتر دنبال شود.
موفقیت آریا در بازار بیش از هر چیز به قیمت نهایی، کیفیت ساخت، دوام قطعات، خدمات پس از فروش و تأمین قطعات وابسته خواهد بود. تجربه صنعت خودرو نشان داده است که مشخصات فنی مناسب زمانی به مزیت رقابتی تبدیل میشود که کیفیت تولید و خدمات نیز بتوانند از آن پشتیبانی کنند. آریا با وزن حدود ۱۴۰۰ کیلوگرم در محدودهای قرار میگیرد که پیشرانه دو لیتری تنفسطبیعی آن میتواند پاسخگوی نیازهای استفاده روزمره باشد. از منظر بازار، آریا با طیف متنوعی از محصولات مواجه خواهد بود؛ بخشی از کراساوورهای مونتاژی چینی، در کنار خودروهای داخلی مجهز به جعبهدنده خودکار مانند پژو ۲۰۷ و تارا، از جمله گزینههایی هستند که مشتری هنگام انتخاب خودرو میتواند آنها را با آریا مقایسه کند. البته تفاوت در ابعاد بدنه، نوع خودرو و جایگاه بازار باعث میشود مقایسه این محصولات صرفاً بر اساس قیمت یا قدرت موتور انجام نشود.
