وداع تلخ «فرناندو آلونسو» با پیست کاتالونیا
فرناندو آلونسو که نخستین تجربهاش در فرمولوان را در همین پیست داشته است، در نشست خبری پیش از گرندپری با صدایی آرام و بیتکلف اظهار داشت: «احتمالاً این آخرین مسابقهام در بارسلونا در فرمول یک است.» این جمله بار سنگینی از وداع را در هوای مونتملو به وجود آورد و یادآور روزهای درخشان او برای جمعیت اسپانیایی بود.
او که قراردادش با آستونمارتین تا پایان سال ۲۰۲۶ اعتبار دارد و پیست بارسلونا قرار است بهصورت چرخشی در تقویم مسابقات قرار گیرد، پذیرفت که بازگشتش به این پیست در آینده نزدیک نامشخص است و خواستار آن بود که این آخرین حضور خانگیاش «جادویی» باشد. آلونسو تأکید کرد که با زندگی و کارنامهاش در صلح است و میخواهد از آخرین حضور احتمالیاش لذت ببرد، حتی اگر خودرو آستونمارتین امسال رقابتی نباشد.
آلونسو توضیح داد که پدر شدن دیدگاهش را تغییر داده و تصمیم نهایی درباره ادامه یا خداحافظی را پس از تعطیلات تابستانی اتخاذ خواهد کرد. بنابراین هر مسابقه امسال ممکن است «آخرین» تجربه او در آن پیست باشد. او تصریح کرد که میخواهد از آخرین حضور احتمالیاش لذت ببرد؛ در تعیین خط ریسک زیادی نکند و در مسابقه تا حد توان رقابت کند، اما واقعبین است؛ زیرا آستونمارتین امسال در قعر جدول قرار دارد و شانس تکرار پیروزیهای گذشتهاش در بارسلونا (که برای او خاطرات درخشانی دارد) کمتر است. آلونسو به سابقه طولانیاش در مونتملو اشاره کرد و گفت که این بیست و سومین گرندپری او در بارسلونا است و خواستار آن بود که این وداع احتمالی «جادویی» باشد.
اما آن حس وداع خیلی زود به یک پیچش مسابقهای تبدیل شد: آلونسو در دورهای میانی با مشکل فنی مواجه شد و خودرویش در پیست متوقف گردید که منجر به اعلام خودروی ایمنی مجازی (VSC) شد. در همین حین، فراری با ریسک سهپیتاستاپ برای همیلتون از این فرصت بهرهبرداری کرد و او توانست با پیتاستاپ «نجاتبخش» زیر VSC به جلو بازگردد و در ادامه با لاستیکهای تازه فاصلهای بزرگ ایجاد کند.
نتیجه این شد که همیلتون پیروزی تاریخیاش را برای فراری بالاخره ثبت کرد. این نخستین برد او برای تیفوسیها و پیروزی شماره ۱۰۶ در کارنامهاش بود.
همیلتون، قهرمان هفتباره بریتانیایی، پس از پایان یک دوره ۴۰ گرندپری بدون پیروزی، بالاخره طعم برد را چشید و با استراتژی سهپیت فراری، هموطنش جورج راسل از مرسدس را پشت سر گذاشت.
اما دراماتیکترین لحظات مسابقه در پایان رقم خورد. کیمی آنتونلی، رهبر جدول رانندگان و راسل برای کسب رده دوم میجنگیدند که آنتونلی درست پس از سبقت از راسل و در پنج دور پایانی مجبور به کنارهگیری شد. لندو نوریس با مکلارن از این آشفتگی بهرهبرداری کرد و سکوی تماماً بریتانیایی را تکمیل کرد که این نخستین بار از سال ۱۹۶۸ بود.
چارلز لکلرک که از رده دهم با تلاش فراوان بالا آمده بود، در واپسین لحظات به خاطر مشکل فنی از مسابقه کنار رفت. مکس ورشتاپن چهارم شد، اسکار پیاستری پنجم برای مکلارن، ایساک هاجر ششم برای ردبول و پیر گسلی هفتم برای آلپاین قرار گرفتند.
این درام تأثیرات دیگری نیز داشت. مرسدس که تا آن روز صدرنشین جدول تیمی بود، با ریتایر شدن ستارهاش کیمی آنتونلی (برای نخستین بار در این فصل) ضربه خورد. آنتونلی که پیش از این پنج پیروزی پیاپی داشت، با توقف فنی در چهار دور مانده به پایان از مسابقه کنار رفت و اختلاف امتیازیاش با همیلتون بهطرز محسوسی کاهش یافت.
جورج راسل که از پول پوزیشن استارت زده بود، در نهایت به رده دوم رضایت داد و چارلز لکلرکِ فراری نیز همزمان با آنتونلی دچار مشکل شد و ریتایر کرد. این اتفاقات شکل جدول رانندگان و تیمها را پس از گرندپری بارسلونا دگرگون کرد.
پس از عبور از خط پایان، همیلتون با قدردانی از تیم، خانواده و هوادارانش از رادیو تشکر کرد و گفت که این پیروزی تحقق یک رویا بود. همیلتون که یک روز پیش از مسابقه از ارتقای فنی تازه فراری در اسپانیا تمجید کرده و حتی تا آستانه ربودن پول پوزیشن از راسل پیش رفته بود، در روز مسابقه بار دیگر نشان داد چرا هنوز یکی از معیارهای کلاس رانندگی در فرمول یک است.
او با این نتیجه جایگاه دومی خود را در جدول رانندگان تثبیت کرد و راسل را که با وجود عملکرد عالی در تمرینها و تعیین خط باز هم ناکام ماند، پشت سر نگه داشت.
در همین حال، فرناندو آلونسوی ۴۴ ساله که پیشتر گفته بود این احتمالاً آخرین حضورش در پیست بارسلونا خواهد بود، برای آستونمارتین از مسابقه کنار رفت و همین ریتایر شدن او بود که با فعال شدن شرایط خودروی ایمنی مجازی (Virtual Safety Car) نقشی تعیینکننده در سرنوشت مسابقه ایفا کرد. فرصتی که به همیلتون اجازه داد جلوداری را به دست بگیرد و با لاستیکهای تازه فاصلهای غیرقابل جبران بسازد.
