خودروی نادر فولکسواگن XL1
خودروی فولکسواگن XL1 دیوید پاور که در یک خیابان حومهای پارک شده، به نظر میرسد که به تازگی از فضا فرود آمده است. یکی از دو در بالپرندهاش باز است و توجه عابران کنجکاو را به خود جلب کرده است.
او میگوید: “همه برای تماشا کردن آن متوقف میشوند” و به وضوح از خوشحالی آنها لذت میبرد. این کوپه کوچک دو نفره یک خودروی هیبریدی دیزلی با بدنهای از فیبر کربن، آینههای دیجیتال و ضریب درگ تنها 0.186 است که 2.5 برابر کمتر از یک فولکسواگن گلف معاصر است.
موتور دو سیلندر 800 سیسی آن تنها 46 اسب بخار قدرت تولید میکند و موتور الکتریکی آن 26 اسب بخار، اما وزن آن تنها 795 کیلوگرم است.
XL1 در اوایل دهه 2000 به عنوان یک پروژه توسعه برای فناوریهای صرفهجویی در سوخت و کاهش آلایندگیها آغاز شد و نسخه تولیدی 2013 ادعا میکرد که میتواند در حالت دیزل-الکتریکی 313 مایل در گالن و در حالت دیزل 140 مایل در گالن مصرف کند و تنها 21 گرم در کیلومتر CO2 منتشر کند.
دیوید داستان را ادامه میدهد: “توسعه XL1 10 سال طول کشید و رویای فردیناند پیچ، رئیس فولکسواگن، از یک خودروی 1.0 لیتری بود – یعنی خودرویی که قادر به طی 100 کیلومتر با یک لیتر سوخت باشد. این پروژه همچنین برای کاهش آلایندگی کربن بود، اما رسوایی [دیزلگیت] درست در زمان عرضه آن به وقوع پیوست.”
او ادامه میدهد: “بنابراین فولکسواگن از یک سو در حال طراحی دیزلی بود که میتوانست 300 مایل در گالن مصرف کند و از سوی دیگر در تستهای رسمی آلایندگی تقلب میکرد که این وضعیت خوبی به نظر نمیرسید!”
به عنوان بنیانگذار پاورفلکس، طراح و تولیدکننده قطعات تعلیق، دیوید به طرز طبیعیای به مهندسی XL1 علاقهمند است. او توضیح میدهد: “این یک خودروی افزایشدهنده دامنه نیست. موتور دیزل و موتور الکتریکی که در عقب قرار دارند میتوانند بهطور همزمان یا مستقل از یکدیگر کار کنند. با شارژ کافی، فقط در حالت EV کار میکند و موتور و موتور الکتریکی هنگام شتابگیری شدید با هم کار میکنند.”
او میافزاید: “عدد 313 مایل در گالن در چرخه رانندگی به دست میآید که در آن از باتری زیاد و دیزل کمی استفاده میشود. در یک سفر طولانی، بیشتر از موتور دیزل استفاده میکند و من توانستهام 150 مایل در گالن از آن بگیرم. این خودرو فرمان برقی ندارد و نیازی هم به آن نیست.”
دیوید میگوید که رانندگی با آن لذتبخش است و میتواند به سرعت شتاب بگیرد. او میگوید: “آنچه که من دوست دارم این است که این یک محصول واقعی فولکسواگن است. بدنه آن محکم است اما سواری خوبی دارد؛ تعلیق آن سفر و کنترل خوبی دارد.”
دیوید بر این باور است که لاستیکهای XL1 از لاستیکهای خودروی سیتروئن 2CV باریکتر هستند. فولکسواگن 250 دستگاه XL1 تولید کرد که همگی با فرمان چپ بودند و از میان 200 دستگاهی که برای فروش در نظر گرفته شده بود، تنها 30 دستگاه به بریتانیا عرضه شد. هر یک از آنها در زمان عرضه 100,000 پوند قیمت داشت.
دیوید شش ماه پیش خودروی دستدومی را خرید که قیمت آن کمتر از این مقدار نبود. او میگوید: “این خودرو در سال 2016 ثبت شده و 80,000 پوند برای من هزینه داشت. این قیمت ارزان نبود، اما وقتی آن را در یک نمایشگاه خودروهای کلاسیک در گلاسترشایر دیدم، به شدت به آن علاقهمند شدم!”
خودروی XL1 دیوید تنها 6000 مایل پیموده است. حداقل هیچیک از آنها برای رفتن به نمایندگیها هدر نرفته است: “به تعجب من، برای سرویسدهی باید به فولکسواگن بریتانیا برگردد که آن را جمعآوری میکند. کارهای نگهداری زیادی نمیتوانید خودتان انجام دهید. آخرین سرویس برای من 1700 پوند هزینه داشت…”
این هزینه، تلخی مالکیت XL1 است اما به اندازهای نیست که دیوید به فکر فروش آن بیفتد: “این خودرو قطعاً نگهداشتنی است. خودروی کلاسیک دیگری که دارم، سیتروئن SM، بسیار زیباست اما در سفرهای طولانی احساس راحتی در آن ندارم. اما در XL1 احساس راحتی میکنم و برنامههایی برای سفر با آن دارم.”
