چالش اصلی اولین خودروی هیبریدی داخلی چیست؟

نام محصول جدید گروه بهمن که در کلاس سدانهای خانوادگی کوچک یا جمعوجور قرار میگیرد، «اینووی ENVOY» است؛ مدلی که ظاهراً با توجه به اشتراکات مدیریتی میان گروه بهمن و ایرانخودرو بعد از خصوصیسازی، برنامهریزی شده است که این خودروساز نیز تولید این سدان را در دستور کار قرار دهد.
به گفته فعالان بازار و صنعت خودرو، نقطه اتکای این مدل در بخش طراحی چندان قابل اتکا نیست و برخی ظاهر آن را نهچندان زیبا توصیف میکنند؛ حتی برخی نیز معتقدند این خودرو از جلوپنجره خودروهای لکسوس الگوبرداری شده است و چراغهای عقب آن نیز شباهت زیادی به طراحی سدانهای چانگان دارد.
از سوی دیگر، تصاویری که از نسخههای عرضهشده در بازار منتشر شده، حاوی نشانههای متفاوتی از هویت برند است؛ بهطوری که در برخی نمونهها نام «بهمن» دیده میشود و در برخی دیگر نیز عنوان «IKCO» به چشم میخورد. این تفاوتها با سلیقه خریداران سدانپسند همخوانی نداشته و میتواند بر کاهش تمایل به خرید این مدل اثر بگذارد.
با ورود به کابین خودرو نیز همچنان با نشانههایی از الگوهای تکرارشده روبهرو میشویم؛ در عین حال، مقایسه سبک طراحی این سدان با «FMC 511» نشان میدهد شباهتهای قابل توجهی میان این دو مدل وجود دارد، مسئلهای که به اقتصادی بودن برخی محصولات چانگان در این کلاس برمیگردد.
در مجموع، این سبک طراحی در برخی نمونههای مونتاژی چینی نیز دیده میشود؛ از جمله نمای داخلی تیگو ۷ پرو و امویام X55 پرو که در آنها نحوه چینش عناصر طراحی و فرم کلی پوسته داشبورد تا حد زیادی مشابه است. در این سبک، نمایشگر مالتیمدیا بهصورت ایستاده در بخش بالایی داشبورد قرار گرفته و برای ایجاد پیوستگی طراحی، دریچههای تهویه جانبی در دو طرف به یکدیگر متصل میشوند.
پوسته داشبورد نیز فرم لایهلایه دارد و فرمان بزرگ و نسبتاً خوشفرم روبهروی راننده قرار میگیرد. دریچههای تهویه میانی نیز کشیده و نسبتاً باریک طراحی شدهاند و پنل تهویه همراه با کلیدهای مخصوص آن در بخش زیرین این قسمت قرار میگیرد.
طبق برنامه اعلامشده، تولید «اینووی» از سوی بهمن یا ایرانخودرو در دو سطح مشخصات فنی انجام خواهد شد. بر اساس اطلاعات منتشرشده، گروه بهمن فعلاً نسخه هیبرید این خودرو را تولید میکند؛ اما ایرانخودرو علاوه بر مدل هیبرید، به عرضه نسخه بنزینی نیز میپردازد که با توجه به پیچیدگی کمتر و هزینه نگهداری پایینتر، احتمال افزایش تیراژ آن در مقایسه با نسخه هیبرید وجود دارد.
در نسخه هیبرید، یک پیشرانه ۱.۵ لیتری تنفسطبیعی همراه با یک پیشرانه برقی، سیستم هیبرید را تشکیل میدهند؛ در مجموع این دو موتور حداکثر ۲۲۲ اسببخار قدرت و ۳۱۲ نیوتنمتر گشتاور تولید میکنند. انتقال نیرو از طریق جعبهدنده DHT به چرخهای جلو انجام میشود و مصرف سوخت آن کمتر از ۵ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر اعلام شده است؛ همچنین شتاب زیر ۸ ثانیه برای آن در نظر گرفته میشود.
در نسخه بنزینی نیز پیشرانه TU5 پلاس با حجم ۱.۶ لیتر استفاده میشود که ۱۱۳ اسببخار قدرت و ۱۴۴ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند. نیرو توسط جعبهدنده ۶ سرعته دوکلاچه تر به چرخهای جلو منتقل میشود؛ گیربکسی که گفته میشود در آینده نزدیک قرار است در سایر محصولات ایرانخودرو مانند تارا، ریرا و حتی پژو ۲۰۷ نیز استفاده شود. همچنین از نظر عرضه، نسخه هیبرید توسط هر دو خودروساز تولید خواهد شد، اما نسخه بنزینی فقط توسط ایرانخودرو عرضه میشود.
این خودرو در بازار رقبایی همچون تارا اتومات، شاهین اتومات، بیجینگ U5 پلاس و کیامسی ایگل دارد؛ بهطور کلی از نگاه بسیاری از خریداران، این مدل از نظر ظاهری سادهتر از دیگر گزینهها به نظر میرسد و همین موضوع در کنار سطح قیمت بالاتر نسبت به رقبا، در شرایط فعلی بازار برای مردم اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
البته باید توجه داشت که برخی رقبای اینووی ممکن است از نظر خدمات پس از فروش در جایگاه مناسبی قرار نداشته باشند، اما اینووی نیز به دلیل محدودیت دسترسی به قطعات یدکی هیبرید، نبود زیرساخت مناسب برای خدمات هیبریدی در برخی مناطق کشور، کمبود امکانات ایمنی و همچنین ظرفیت بار کمتر نسبت به برخی سدانها، کمتر مورد توجه قرار میگیرد و از زمان ورود به بازار، استقبال قابل توجهی از آن صورت نگرفته است.





